یک تعریف ساده برای سونات می تواند به اینصورت باشد : "قطعه موسیقی که معمولآ برای یک یا دو ساز نوشته شده و در بیش از یک موومان اجرا می شود". اما فرم و نحوه تنظیم سونات از قرن هفدهم تا کنون در مقاطع مختلف زمانی دستخوش تغییرات بسیاری شده است که سعی می کنیم در این نوشته به توضیح آن بپردازیم.

(عکس متعلق به Franz Josef Haydn , 1732-1809
از پایه گذاران فرم سونات میباشد).

ریشه و مبدا پیدایش
سونات یا در واقع همان سوناتا (Sonata) از ریشه لاتین - ایتالیایی به معنی صدا دادن و نواختن (to sound , to play) است که در موسیقی برای قطعه ای بکار برده می شود که شما در آن تضاد را می توانید احساس کنید.
این اصطلاح موسیقی در قرن هفدهم هنگامی که بتدریج موسیقی آوازی (Vocal) از موسیقی سازی (Instrumental) جدا شد، مورد استفاده قرار گرفت. پیش از دوران کلاسیک از این اصطلاح برای بسیاری از فرم های موسیقی بدون کلام استفاده می شد، به همین دلیل نوعی ابهام در درک از معنی و مفهوم سونات در این دوره ها مشاهده می شود که به تدریج با پیداش و گذر دورهای مختلف موسیقی، سونات شخصیت خاص خود را پیدا کرد و به آنچه ما امروز می شناسیم تبدیل شد.

پایه گذاری فرم سونات در دوران کلاسیک آنقدر محکم و دقیق انجام گرفت که بتدریج در دوران رمانتیک این فرم توانست مبدا پیدایش انواع فرمهای موسیقی ارکسترال و کنسرتی - مانند سمفونی - شود. از جمله اولین آهنگسازان بزرگی که بنای سونات به معانی امروزی را پایه ریزی کردند می توان به هایدن، موتزارت و بتهوون اشاره کرد.

 

کارلوس آگوستو آلوس سانتانا (به اسپانیایی: Carlos Santana) (زاده ۲۰ ژوئیه ۱۹۴۷) نوازندهٔ گیتار و گیتار الکتریک مکزیکی است که در طی بیش از سه دهه فعالیت در عرصهٔ موسیقی جوایز معتبر زیادی به دست آورده‌است.

کارلوس سانتانا در «آتلان دو ناوارو»^* در «جالیسکو»ی^* مکزیک به دنیا آمد. که اکنون یک خیابان و یک میدان در این شهر به نام سانتانا است. کارلوس صاحب دو برادر به نامهای آنتونیو و خورخه و نیز چهار خواهر به نام‌های لورا، ایرما، لتیسیا و ماریا است.

پدر کارلوس، ژوژه سانتانا، نوازندهٔ ویولن بود. کارلوس نیز نوازندگی ویولن را از پدر آموخت. کارلوس در ۸ سالگی تحت تأثیر تران هنرمندان بلو از قبیل بی. بی. کینگ، جان لی هوکر و تی-بون واکر که از رادیو آمریکا پخش می‌شد، به گیتار روی آورد.

پس از آن هنگامی که سانتانا فقط ۱۱ سال داشت، در کلوپ‌های شبانه شروع به نوازندگی گیتار کرد.

هنگامی که کارلوس سانتانا ده دوازده ساله بود، یک مرد آمریکایی بدو تجاوز جنسی کرد که پیامدهای آزاردهندهٔ آن در روان سانتانا تا سال‌ها باقی ماند، به گونه‌ای که در دههٔ نود، برای بهبودشان، پس از رایزنی با همسرش، چندین جلسه نزد روان‌کاو حاضر شد.

در سال ۱۹۶۰ خانوادهٔ سانتانا به سان‌فرانسیسکو نقل مکان کردند. یک سال بعد کارلوس نیز به آنها پیوست. در آنجا او به دبیرستان میشن رفت و زبان انگلیسی را آموخت و در سال ۱۹۶۵ نیز از دبیرستان فارغ‌التحصیل شد.

در اواخر سال ۱۹۶۶، تام فرازیر^* تصمیم گرفت که گروه موسیقی راک جدیدی تشکیل دهد. فرازیر (گیتار) به کارلوس سانتانا (گیتار ، آواز)، مایک کارابلو^*(پرکاشن)، راد هارپر^* (درام)، گاس رودریگز (گیتار باس) و جرج رولی^* (آواز) پیوست و گروه Santana Blues Band را به وجود آوردند.

پس از مدتی نام گروه به سانتانا تغییر یافت. در اواخر دههٔ ۶۰ گرچه گروه با چندین کمپانی موسیقی به توافق رسیده بود، اما گروه قرارداد را رد کرد. بنابراین هنگام اجرای گروه در جشنواره وودستاک ۱۹۶۹ برای حدود نیم میلیون نفر، هنوز هیچ آلبومی از آنها منتشر نشده بود. در پایان همان سال سانتانا با کمپانی «کلمبیا رکوردز» قراردادی امضا کرد و گروه اولین آلبوم خودش را با نام سانتانا منتشر کرد. بعد از آن سانتانا آلبوم‌های (Abraxas (۱۹۷۰ و (Santana III (۱۹۷۱ را منتشر کرد.

در آوریل سال ۱۹۷۳ سانتانا با دبورا سارا کینگ^* ازدواج کرد. آنها اکنون صاحب سه فرزند به نام‌های سالوادور، استلا و آنجلیکا هستند.

به عنوان عضوی از تالار مشاهیر راک اند رول، آهنگ‌های سانتانا تابحال بیش از ۹۰ میلیون نسخه در سرتاسر جهان فروش داشته‌است و بیش از ۱۰۰ میلیون نفر در کنسرت‌های او شرکت کرده‌اند. او همچنین برندهٔ ۱۰ جایزهٔ گرمی شده‌است.

مجله رولینگ استون در سال ۲۰۰۳ و در رده‌بندی ۱۰۰ گیتاریست برتر تمامی دوران، سانتانا را در رتبه پانزدهم قرار داد.

سانتانا به همراه همسرش در سال ۱۹۹۸ بنیاد میلاگرو^* را پایه‌گذاری کرد و تابحال بیش از ۱٫۸ میلیون دلار به آن کمک کرده‌است. این بنیاد در زمینهٔ بهداشت، تحصیلات و هنر به کودکان محروم کمک می‌کند.

اخیراً سانتانا با مشارکت در ANSA (هنرمندان برای آفریقای جنوبی جدید) به جنگ علیه ایدز پیوسته‌است. او در سال ۲۰۰۳ تمام سود حاصل از تور آمریکای خودش را به این امر اختصاص داد.

 

کرت دونالد کوبین رهبر گروه نیروانا Nirvana در بیستم فوریه 1967 در دهکده ای کوچک به نام هوکوایم Hoquaim واقع در 140 کیلومتری جنوب غربی در خانواده ای از طبقه متوسط به دنیا آمد . مادرش وندی اوکانر Wendy O'connor خدمتکار رستوران و پدرش Donald Cobain مکانیک بود . وی اولین فرزند خانواده و دارای یک خواهر کوچکتر به نام کیم بود . کرت در دوران کودکی شخصیتی منزوی و ناهنجار داشت . هنگامی که در سن 7 سالگی پدر و مادرش از هم جدا شدند وضعیت روحی بدتری پیدا کرد همانطور که در ترانه سیلور Silver خود می گوید از آن به بعد بود که احساس کرد دیگر مورد حمایت و عشق والدین قرار نمی گیرید . در این دوره بود که شخصیت ضد اجتماعی کرت شکل گرفت و بازتاب این رویداد رادر شعر و موسیقی نیروانا مشاهده می کنیم .

کرت بعد از جدایی پدر و مادرش شبهای زیادی را در زیر یکی از پلهای شهر ابردین Aberdeen سپری می کرد و پس از تحمل 2 سال سختی ناگزیر به خانه پدرش بازگشت .

کرت محیط مدرسه را دوست نداشت و برای فرار از آن به تنهایی و خفا پناه می برد . کرت بدلیل زیبایی ظاهری همواره مورد توجه دختران همکلاسی قرار داشت و همین امر سبب حسادت پسران مدرسه شده بود و این مساله او را آزار می داد . از همین دوره بود که کرت استفاده از مرفین را برای تمدد اعصاب شروع کرد .

 

 

یک قطعه موسیقی دست نویس از لودویگ وان بتهوون که شامل یکی از انقلابی ترین آثار اوست، توسط یک کتابدار که به تمیز کردن قفسه های کتابخانه یک مدرسه علوم دینی در پنسیلوانیا مشغول بود، کشف شد؛ این قطعه مدتی بیش از یک قرن بود که مفقود شده بود.

عقیده متخصصین بر این است که این دست نوشته 80 صفحه ای که نسخه ای از Grosse Fuge - نوعی کوارتت زهی - برای پیانو است، توسط شخص بتهوون نوشته شده است.

تاریخ این نوشته مربوط به آخرین ماههای حیات این موسیقی دان برجسته و زمانی است که او کاملا ناشنوا شده بوده است. این اثر بنا به گفته محققین یک "کشف فوق العاده" و "بسیار با اهمیت" شناخته شده است.

این قطعه گمشده در ماه جولای، توسط هیتر کاربو (Heather Carbo)، کتابدار کتابخانه مدرسه دینی پالمر Palmer، که مشغول تمیز کردن قفسه آرشیو بود، یافته شد.

او گفته است: "این نوشته همانجا روی قفسه بود، من کاملا شوکه شده بودم، من چیزهایی درباره یک دست نوشته بتهوون شنیده بودم، بنابر این بلافاصله چیزی را که یافته بودم تشخیص دادم."

سرگذشت این دست نوشته از زمانی که در سال 1890 در برلین نوشته شده است یکی از اسرار تاریخ موسیقی به شمار می رفته است. بنا به گزارش نیویورک تایمز، اکثر نتها با جوهر قهوه ای نوشته شده اند و با دستی خشمناک در گوشه و کنار پراکنده شده اند. این قطعه دارای خط خوردگیها و اصلاحات فراوان است.

 

اریك كلاپتون گیتاریست افسانه ای گروه كرم و درك، پس از سی سال درگیری با اعتیاد و الكل توانست خود را از مسائل حاشیه ای جدا كند و به سوی اقبال خود برود این اولین بار است كه اریك می خواهد و می تواند درباره آن روزها صحبت كند . همه ما می دانیم كه اریك كلاپتون چه كسی بود؟
پایان من بود، حقیقتاً تصمیم به خودكشی گرفته بودم من هر روز با خودم می گفتم: فردایی برای من وجود ندارد نمی توانم بیش از این به این زندگی ادامه دهم، بیش از حد می نوشیدم و قادر به توقف آن نبودم به خط سیاهی می ماندم كه هر روز باریكتر می شد هر شب به این فكر می كردم كه فردا خود را خلاص كنم اما شما می دانید كه آن فردا هرگز فرا نرسید. آن زمان داشتن تحصیلات عالیه آرزوی اكثر مردم بود، من همه این‌ها را داشتم زن خوب، خانه، ماشین، شغل خوب، شهرت و پول. من همه آنها را از دست دادم. فقط می خواستم بمیرم.

اریك كلاپتون ۵۲ ساله یكی از بازماندگان بزرگ سبك راك است چطور شد كه اعتیاد و الكل تو و موسیقی تو را خراب كرد آیا این درست است كه می گویند اكثر موزیسین‌های موفق، به چیزی اعتیاد پیدا می كنند؟
نه نمی شود چنین مطلق صحبت كرد در مورد خود من، هیچ راهی وجود نداشت هر كسی روحیات خاص خود را دارد بسیاری از آن‌هایی را كه می شناسم مجبورند حقیقت را پنهان كنند.

 

«پینك فلوید» نخستین گروه «اسپیس راك» (Space rock) بود و از میانه دهه¬ی 60 ،موسیقی آنها با سازهای الكترونیك و افكت های ویژه برای كنار زدن مرزهای سبك و قالب «پاپ» آمیخته شد. درهمان هنگام آنها با چنان حجم زیادی از زمینه های شعر و مفهوم درگیر شدند كه موسیقی شان در هردو زمینه آوا و واژگان تقریبا كیفیتی كلاسیك پیداكرد. با وجود ستاره بودن پینك فلوید، این گروه در دهه 80 دراثر كشمکش برسر رهبری گروه و نام انحصاری گروه افت كرد. اما پس از آن توانایی پر کردن استادیوم ها و قرار گرفتن دربالای نمودار ها را پیدا کردند، و كمی بیشتر از ویژگی های موفقیت آورشان بهره گرفتند.گرچه زوال پایانی آنها این حقیقت را كه در نخستین دهه كارشان یكی ازگروه های پیشرو در كنسرت ها و به ویژه در كارهای استودیویی بودند را از بین نمی برد .

 

پیانو، از ساز های سیمی- کلاویه ای است که ازهارپسیکورد(harpsichord) و کلاویکورد (clavichord) سرچشمه گرفته. همچنین با نام پیانو فورته (pianoforte) نیز شناخته میشود، تفاوتش با اجدادش در مکانیسم اهرم و چکش است که به نوازندهاجازه می دهد با ضربه محکم یا نرم تر توسط انگشتان قدرت صدای ساز را کنترل کند. به همین دلیل مدل های اولیه در زبان ایتالیایی با نام) 1709 (gravicembalocol piano e forte به معنی "هارپسیکورد با صدای نرم و بلند" شناخته می شد.پیانو برای اولین بار توسط Bartolomeo Cristofori یک سازنده ی هارپسیکورد از فلورانس ایتالیا ساخته شد. 2 تا از پیانو های ساخته شده توسط او هنوز وجود دارد. یکی، ساخته شده در سال "1720"، در موزه متروپولیتن در نیویورک (Metropolitan Museum of Art, New York City) نگهداری می شود؛ و دیگری، ساخته ی 1726، در موزه ای در لپزیگ (Leipzig) آلمان است

 

والدینی که برای آموزش موسیقی کودکان خود پول و وقت صرف میکنند نتایج بسیار مثبتی در آینده خواهند دید. نتیجه یک تحقیق در کانادا بیانگر این است که افرادی که در خردسالی آموزش موسیقی می بینند نسبت به همسالان خود از حافظه بهتری برخوردار هستند. تحقیقات در این زمینه نشان می دهد کودکانی که در طی یکسال آموزش موسیقی دیده بودند در تست حافظه عملکرد بهتری در مقایسه با سایر کودکان از خود بروز دادند.

بر اساس اظهارات لاورل ترینور (Laurel Trainor) دانشمند روانشناس و عصب شناس دانشگاه هامیلتون (Hamilton) در کانادا اگر فردی درس موسیقی فرا گیرد رشد شبکه یادگیری مغز وی با فرد آموزش ندیده متفاوت است.

بنا به گفته پرفسور ترینور این اولین تحقیق درباره آثار آموزش موسیقی بر مغز کودکان است که در یک دوره یکساله انجام شده است.

در طول یکسال آزمایشهای مختلفی در ارتباط با آموزش موسیقی و تاثیر آن بر رشد مغزی دو گروه از کودکان بین سنین چهار و شش ساله انجام گرفت و بعد از مدت چهار ماه تغییرات قابل ملاحظه ای در میان این دو گروه دیده شد.

از کودکان خواسته شد در تستی شرکت کنند که در آن سئوالاتی از قبیل تشخیص فرق بین هارمونی ها ، ریتم ها و ملودی های شنیده شده ابراز دارند و همینطور در تست حافظه برای آنها گروهی عدد خوانده شد و از آنها خواسته شد که به ترتیب این عدد ها را تکرار کنند ، نتایج تمام این آزمایشات پیشرفت مغزی کودکانی که آموزش موسیقی دیده بودند را نسبت به سایرین نشان می داد.

به گفته ترینور در تحقیقات گذشته تاثیر آموزش موسیقی بر مغز نوجوانان و پیشرفت در تست هوش آنها نشان داده شده بود.

او اظهار میدارد که پیشرفت در مهارت هایی نظیر درک موسیقی در افراد آموزش دیده زیاد نسبت به افراد آموزش ندیده تعجب بر انگیز نبود اما جالب این بود که کودکانی که تحت آموزش موسیقی قرار داشتند در سایر مهارتها که ارتباط مستقیم با موسیقی نداشت از قبیل فراگیری ادبیات، ریاضیات و سایر مهارتهای دیداری و گفتاری در مدت یکسال پیشرفت قابل ملاحظه ای در مقایسه با سایر کودکان از خود نشان دادند.

www.harmonytalk.com