به طور کلی تعدادی صداهای موسیقی را گویند که در پی هم و بیشتر در یک بخش اجرا یا شنیده شوند.این مفهوم در برابر "هارمونی" یعنی آن صداهایی که دسته دسته (همزمان) و یکجا به صدا در می آیند قرار می گیرد.ملودی را می توان خطی افقی،و هارمونی را عاملی عمودی_قطر یا حجم_در موسیقی دانست که هر دو سازنده بافت موسیقی هستند.ملودی حتی در ساده ترین شکل خود نمی تواند از ریتم جدا باشد.در واقع ابتدایی ترین عامل ملودی،یعنی "تک صدای موسیقایی" دو خصیصه اساسی دارد:

"زیر و بمی" و "دیرند" ، که هر دو نقشی برابر در ساختمان ملودی دارند.  

دستگاهی است کم و بیش مانند ساعت که گونه مکانیکی آن در جعبه ای چوبی و هرمی شکل،یا کائوچویی و به شکلی دیگر جا داده شده است.در سطح جلویی آن صفحه ای است که در زمان کاربرد برداشته می شود.زیر صفحه عقربه ای است که نوک آن را به شکافی در بالای صفحه زیرین گیر داده اند.هرگاه عقربه را از گیر آزاد کنیم و دستگاه مکانیکی کوک شده باشد،عقربه مانند پاندول به چپ و راست حرکت میکند و طی این حرکت صدایی مانند "تیک" ، در لحظه عبور عقربه از نقطه مرکزی خود،از دستگاه در می آید.روی عقربه جسمی فلزی و کم و بیش سنگین تعبیه شده که می توان آنرا در طول عقربه به بالا و پایین لغزاند.این جسم را "لنگر" می نامند.هر قدر لنگر پایین تر بیاید حرکت عقربه تند تر می شود.روی صفحه زیرین عقربه نواری مدرج و فلزی الصاق شده و در کنار آن نیز نشانه های تمپو نصب شده است.در کنار دیگر نوار مدرج اعداد مترونوم حک شده است.هر گاه عقربه را به توازی نوار نگه داریم و لنگر را طوری جا به جا کنیم که سطح بالایی آن محاذی یکی از اعداد قرار گیرد،عقربه پس از آزاد شدن،با سرعتی برابر همان عدد در دقیقه به نوسان خواهد افتاد.در ضلع سمت راست دو دستگیره دیده می شود.دستگیره پایینی برای کوک دستگاه به کار می رود و پیچ بالایی را (که در بعضی از مترونوم ها وجود دارد) می توان در یک _ دو _ یا سه مرحله بیرون کشید.روی محور پیچ اعداد  2 _ 3 _ 4  نقش شده و دستگیره که محاذی هر یک از این سه عدد قرار گیرد،به همان تعداد،به جای "تیک"  صدای زنگ شنیده می شود.به این ترتیب هر دستگاه مترونوم گذشته از سرعت درست تمپو،دوره های میزانی را نیز مشخص می کند.

خطوط حامل

همانطور که از نام آن پیداست خطوطی هستند که نتها را حمل می کنند ونتها بر روی خطوط و مابین آنها نوشته میشوند.(خطوط حامل از پایین به بالا شمرده می شوند).

حامل در معمول ترین کاربرد "عبارت است از پنج خط موازی با فاصله های مساوی از یکدیگر".

حامل پنج خطی دارای یازده محل برای جا دادن نت هاست:

پنج محل روی خط ها،چهار محل میان خط ها،یک محل پایین و یک محل بالای حامل.

کلید

علامتی است که سمت چپ خطوط حامل قرار می گیرد و نام و موقعیت نت ها را مشخص می سازد.

کلید ها بر چند نوع می باشند :

کلید "سل" ، کلید "فا" (که بر دونوع است) ، و کلید "دو" (که بر چهار نوع است).

برای سازی مثل گیتار که وسعت اصوات آن بیش از سه اکتاو نیست فقط از کلید "سل" استفاده میشود.

اینم آکورد یکی از ترانه ها که خواسته بودید:

" کجایی "

Am          G                Dm    Am                    Am G   Am 

عشق من مونس شبهام کجایی         مهربون مرهم دردام کجایی

Dm  Am               Am               F           G       Am

بی تو هیچ لطفی نداره زندگی        ای همه دلیل غمهام کجایی

                    Am    Dm     Am

                      دنبالت اونور ابرام کجایی

Am   G             Am                 Am                      Am             G

یادمه گفته بودی باهام بمون           گفتی که عشقو توی چشام بخون

Am Dm              Am              G                     Am

اعتنا به حرف تو نکردم و            حالا غمگینه شب ترانه مون

Am،Dm          Am                          Dm               Am

توی این اتاق سرد و بی صدا          اسم تو مونده روی ترانه ها

Am،Dm            Am                  G                 Am

یه عالم تنگه دلم دروغ چرا            با توام عاشقترین عاشقا

F        G        Am

با توام عاشقترین عاشقا

Am،     Am                  Dm     Am،Dm                  Am

باز دلم تنگه برات هزار هزار         مث رودی تو دل یه شوره زار

Am  Dm                       Am         G                    Am

کاش میشد یه بار دیگه ببینمت         لک زده بازم برات این دل زار

F        G          Am

لک زده بازم برات این دل زار

Am   Am            G     Am                   Am              G

غم مرگ لحظه رو نمیدونیم            شعر تازه ای دیگه نمیخونیم

Dm                          Am              G                        Am

ادعای عاشقی خیلی داریم              پاش که میرسه ولی نمیتونیم

F              G            Am         

پاش که می رسه ولی نمی تونیم

Am،Dm                          Am      Am Dm                  Am

حالا جون هرچی عشق بی ریاس      جون نسترن جون گلای یاس

Am Dm                  Am          G                  Am

جون اون خاطره ی عزیزمون        اگه برگردی تو دنیا مال ماست

                  F     G           Am

                  اگه برگردی تو دنیا مال ماست

برگردان اصطلاح "ارکستراسیون" و گاه برگردان اصطلاح انگلیسی Instrumentation به معنی "هنر ترکیب رنگ های صدایی سازهای ارکستر" در نوشتن موسیقی است.

سازبندی یکی از مواد درسی رشته آهنگ سازی است.هنر جوی این رشته پس از فرا گرفتن چند بخشی کردن موسیقی (هارمونی و کنتر پوان)، نخست باید با یک یک سازهای مهم و متداول، وبه ویژه آنها که در ارکسترهای گوناگون عضویت دارند آشنا شود و به امکانات اجرایی هر ساز، به موانع و دشواری های این یا آن طرز اجرا در هر ساز،به تفاوت رنگ و حالت هر ساز با ساز دیگر، و به همین تفاوت در منطقه های صدایی،وسعت هر یک،وغیره تسلط پیدا کند. و نیزبه عوامل گوناگون موسیقی،مانند خط اصلی ملودی،خط تقویت کننده ملودی،بخش همراهی،وغیره آگاهی کامل یابد. پس از آن باید بر زمینه رشته های دیگری که آموخته است،مانند فرم،بافت،وغیره،از خود آهنگ هایی ابداع کرده،آنها را بر پایه اصول سازبندی برای ارکستر بنویسد.هنرجویان به دستور استادشان معمولا طرح کامل قطعه خود را نخست بر روی حامل های مضاعف،یا حامل های سه گانه یا چهارگانه،به گونه ای می نویسند که هریک (یا چند) گروه از سازهای همگن (یا کم وبیش همرنگ) بر روی یکی از حامل ها جای گیرد،و پس از تصحیح نادرستی های احتمالی، قطعه را بر روی پارتیتور ارکستر منتقل می کنند.آنچه در هر سازبندی با ارزش است،شناخت امکانات و دشواری های سازها،گزینش این یا آن ساز،این یا آن ترکیب سازی برای اجرای این یا آن "لایه" یا بخش موسیقی است.در نظر داشتن قدرت صدایی یک ساز نسبت به دیگری در یک ترکیب - که احتمالا سبب پوشیده شدنصدای ساز ضعیف تر می گردد.گزینش تمهیدی برای رفع این کمبود،همه از مسائل ارزشمند ساز بندی ارکستر هستند.

ریتم را در یک تعریف کلی می توان "احساس حرکت در موسیقی"  دانست که تا کیدی قابل ملاحظه بر نظم،نظمی تکراری و دورانی دارد،ونیز اختلاف قوت و ضعف ضرب ها از آن درک می شود.دو عامل مزبور(نظم و اختلاف) در بسیاری از پدیده های طبیعی،مانند تنفس (دوره منظم "دم و باز دم"،و اختلاف میان آن دو)،ضربا ن قلب (انقباض و انبساط آن)،حرکت آب دریا (جزر ومد)، ودوره های چند زمانه مانند دوره شبانه روز،گردش سال.. وغیره دیده می شود.

ریتم وتغیرات زیر و بمی صداها دو عامل تجزیه پذیر در ملودی هستند،که اولی به معنی "حرکت در زمان"  و دومی  "حرکت در فاصله" (بین نت های زیر وبم) است.

هر ملودی می توان به دو عامل ساختاری استخوان بندی ریتمیک و خط واصل صداهای زیر و بم تجزیه کرد.اما در هر حال هر یک از این دو جنبه،بر جنبه دیگر تاثیری سازمان دهنده دارد؛ چنان که می توان گاه یک ملودی واحد را با دو الگوی دورانی ریتم تنظیم کرد.همچنین ممکن است دو ملودی از نظر زیر و بمی صداها متفاوت ولی از نظر الگوی ریتم یک جور باشند و" مفهوم بیانی " در آن دو متفاوت باشد.

کسی که بر اثر تمرین یا در نتیجه استعداد طبیعی،دارای گوش حساسی شده است،اختلاف تاکید در اصوات موسیقی را به سادگی و روشنی درک می کند.ولی هر انسان (یا حتی برخی حیوانات) تا اندازه ای از الگوی ریتمیک،یا دوره های تکراری ضرب های موسیقی تاثیر می گیرد.تقریبا هر کس قادر است گام های خود را در زمان راه رفتن با ضربه های یک قطعه مارش منطبق کند،یا هر کس می تواند در لحظه شنیدن یک موسیقی ضرب بگیرد.اما درکی دقیق تر از ریتم موسیقی را شاید بتوان با ادای یک کلمه در نظر مجسم ساخت.مثلا کلمه "فردا" دارای دو هجاست و به نظر میرسد که هجای دوم (- دا) موکد تر از هجای نخست (فر -) باشد.هر گاه بخواهیم این این کلمه را به آواز سر دهیم،راه درست این است که هجای (فر -) بر روی ضرب ضعیف ، و هجای (- دا) بر ضرب قوی قرار گیرد. کار بعدی شاید این باشد که به فاصله نت ها یا زیر و بمی آن ها توجه شود.یعنی هجای نخست با صدایی بم تر و هجای دوم با صدایی زیر تر سروده شود.حرکت در" فاصله " در واقع " حرکت در زمان " را تقویت می کند.

صدا و سیمای مركز استان گلستان از تولید قطعات موسیقی "هدیه خدا و بهار گلستان" به همت اداره شعر و موسیقی این مركز خبر داد

روابط عمومی این سازمان روز دوشنبه به ایرنا اعلام كرد: اثر "هدیه خدا" قطعه‌ای برای كودكان به دو زبان فارسی و تركمنی می‌باشد.

این قطعه به اهمیت آب و باران اشاره كرده و فرهنگ‌سازی و صرفه‌جویی در مصرف آب را به زبان كودكانه بیان می‌كند.

فریدون رومی، آهنگساز، حسین رومی خواننده و كریم فرجاد شاعر این اثر موسیقی هستند.

"بهار گلستان" نیز قطعه‌ای است با موضوع بهار در كوه‌های استان گلستان كه به صورت پاپ به همراهی سازهای ایرانی اجرا شده‌است.

در این قطعه موسیقی حسین طاهری آهنگسازی و خوانندگی را برعهده دارد و حسین ضمیری شاعر آن می‌باشد.

منبع : ایرنا

سازهای موسیقی به گروه های مختلف تقسیم می شوند و هر یک به شیوه یی خاص صوتی موسیقایی تولید می کند،یعنی "جسم مرتعش" در هر گروه و طرز مرتعش شدن آن با گروه دیگر تفاوت دارد.

گروه اول،سازهای زهی (Cordophones) هستند که به وسیله چکش زدن روی سیم ها (مانند پیانو و سنتور) یا بر اثر مالش آرشه روی سیم ها (مانند انواع ویولون ها = سازهای زهی آرشه ای) یا با زخمه زدن به سیم ها (مانند تار،عود،قانون،و غیره =سازهای زهی زخمه ای) به صدا در می آیند.هر اندازه سیم دراز تر باشد،صوت حاصل بم تر است.

گروه دوم،سازهای بادی (Aerophones) هستند که به سه دسته بی زبانه (مانند ترومپت ها،سازهای مسی) ، تک زبانه (مانند کلارینت) و دو زبانه (مانند اوبوا،کرآنگله، فاگوت و ...) تقسیم می شوند.هوای بیرون بر اثر بر هم خوردن لب ها و لرزش آنها (در سازهای بی زبانه) یا با به صدا در آوردن یک یا دو زبانه،هوای داخلی لوله را به ارتعاش در می آورد و تولید صدا (صوت) می کند.در ساز "ارگ کلیسا" که در آن برای هر صدا یک یا دو لوله صوتی تعبیه شده،هوا به وسیله تلمبه های مکانیکی یا الکتریکی،به داخل یک یا چند لوله وارد می شود و یک یا چند صدا تولید می کند.در سازهای بادی،هر اندازه لوله دراز تر و قطور تر باشد،صوت حاصل بم تر است.

گروه سوم،سازهای کوبه ای (Membranophones) هستند که تولید صدا در آنها به یاری ضربه های چکش وار یا تلنگر انگشت روی پوسته ای صورت می گیرد که بر روی کاسه ای ته بسته یا ته باز کشیده شده است (مانند تیمپانی،تمبک و...). گاه ضربه چکش روی قرصی مسی یا نوارهای چوبی یا فلزی (مانند سنج ، کسیلوفون و ...) تولید صدا می کند.

گونه ای دیگر از گروه سوم ، با به هم کوبیدن دو قطعه سازی کمابیش هم شکل ، صوتی زنگ دار یا خشک ایجاد می کند (مانند سنج دوتایی ، قاشقک و...).