همصدا

یه  صدا  یه  همصدا   یه غریب  آشنا                      یه ندای زندگی واسه قلب عاشقا

یه سبد ستاره گل یه بغل عشق و بهار                  خاطرات عاشقی که می مونه یادگار

یاد  اون روزا  بخیر  یاد  اون  ترانه ها                       شکوه و گلایه ها یاد اون بهانه ها

یه  همیشه همزبون  یه  نگاه  مهربون                   پی آدرس وفا توی شهر بی نشون

توی فصل بی کسی تو همون فریاد رسی               که میای به داد این دل تنها برسی

یاد اون روزا بخیر یاد اون ترانه ها                            شکوه و گلایه ها یاد اون بهانه ها

تو شبای بی صدا تو تب ترانه ای                           واسه زنده بودنم بهترین بهانه ای

فصل سبزعاشقی  وقت خوب بودنه                       لحظه ی رسیدن و باز ترانه خوندنه

یاد اون روزا بخیر یاد اون ترانه ها                            شکوه و گلایه ها یاد اون بهانه ها

سراب

من زجر یک شکنجه من شکل یک سرابم              من انتهای غربت من قصه ی شبابم

من کشتی غرورم اما به گل نشسته                     من کوه درد و صبرم با قامتی شکسته

ای کاش می شد بدونم بخت منو کی بسته           کی قامت بلند سرو منو شکسته  

ای سایه بون رحمت ای آخر سپیدی                     من گریه کردم اما اشکامو تو ندیدی

تو آسمون چشمات ابری ترین بهارم                      اما چه فایده وقتی گم گشته اعتبارم

ای کز نگاه سردت یخ بستم و شکستم                 باور نکردی اما عهدی که با تو بستم

ای کز نگاه سردت یخ بستم و شکستم                 اما بجز تو جانا دل به کسی نبستم 

هنر موسیقی بوسیله خطی به نام "خط موسیقی" ثبت شده است.این خط بر خلاف خط های گوناگون زبان های مختلف دنیا،خوشبختانه خطی بین المللی است.بنا بر این هرگاه مثلا موسیقی ایرانی یا ژاپنی با این خط نوشته شود،موسیقی دانان تمام کشورهای جهان می توانند آنرا بخوانند.

برای همه صداهای موسیقایی از بم ترین تا زیرترین آنها فقط "هفت نام" وجود دارد که با دو نظام "هجایی" و "الفبایی"  نامگذاری  می شوند:

نامگذاری هجایی

Do       Re       Mi       Fa       Sol      La        Si           

 نامگذاری الفبایی

C         D          E        F         G        A         B          

در نظام قدیمی تر "هجایی" ،به جای "دوDo" هجای "اوت "Ut به کار می رفته است.در برخی از روش های نت خوانی جدید نیز هجای "سی" را "تی" می گویند.

شعر:بافقی وحشی

دکلمه:فرجاد

برای دانلود روی گزینه "دانلود" کلیک راست کرده save target as را انتخاب نمایید.

یه آهنگ که فقط با یه گیتار  (در حد ماکت) کار شده

محال

آروم جون

کجایی

دورنگی 

نمیشه

بی معرفت

آلا یازم

بی بی جان

چاندی بیل

انش

لالام

دلی قیز

لیلا

خواننده: آنا بردی آدانف

برای دانلود روی آهنگ کلیک راست کرده و روی save target as کلیک کنید.

تركمنان در موسیقی خود همیشه رنجها و دردهایی را كه متحمل شده اند بازگو می كنند. موسیقی و ترانه های آنها پر از فریاد و شكایت و ناله های جانسوز است، آثار شاعران بزرگی چون مختوم قلی فراغی و ملا كمینه نمونه بارز مبارزات مردم این سرزمین علیه ظلم و ستم بوده است.

موسیقی در تركمن از ریشه عمیقی، برخوردار است و از پیوندهای ویژه فرهنگی تركمن و خصیصه بارز و ارزشمند آنهاست، چنانكه با موسیقی زاده می شوند، زندگی می كنند و با آن جان می سپارند. جشنها، بازیهای سنتی، سوگواریها، شب چره ها و آئین ها، میلاد پیامبر اكرم (ص)، هنگام شصت و سه سالگی پیر خانواده، تولد فرزندان بویژه پسران، ختنه سوران و عروسی همه با موسیقی همراه است.

فولكور مردم تركمن با فولكور سایر مناطق كشور ما متفاوت است. در تركمن صحرا نوازنده های محلی «باغشی» (باخشی یا بخشی) نامیده می شوند كه درتمام مراسم و اعیاد، مخصوصا عروسی ها از دیر باز تا به امروز مردم را سرگرم می كنند، و « آیدیم » به مهمترین بخش ادبیات شفاهی (ادبیات عامه تراكمه) عشایر تركمن گفته می شود كه سخن موزون و منظوم بوده و دربردارنده عشق، قهرمانی، زیبایی های طبیعت و ستایش حیوانات بویژه اسب وبه عبارت دیگر سرشار از روایات، حكایات و داستان های اجتماعی و حماسی آن سامان است كه بخشی ها خوانندگان و راویان آن هستند و این ترانه ها را به سبك مخصوصی می خوانند.

در تركمن شعر و موسیقی ارتباط تنگاتنگی با هم دارند، مجموعه آواها و نغمه های دلنشین آنها بیانگر حماسه ها، اعتقادات، جوانمردیها، برداشتها و باورهای ذهنی مردم این سرزمین است. عشایر تركمن در زیر آلاچیق ها، آیدیم های خود را از زبان تار (دوتار) بخشی ها (نوازندگان و خوانندگان) می شنوند. بخشی ها به خواندن آیدیم ها كه از هجران و شكوه و درد تركمن سخن می گوید، می پردازند و آنها را با ترنم در ترانه های خود باز گو می كنند. بخشی ها كه از محبوبیت فراوانی در میان اهالی تركمن برخوردارند، معمولا شغل دیگری به جز این هنر ندارند و ساز زندگی آنهاست. به سرپرست نوازندگان و خوانندگان «خلیفه بخشی» می گویند. گروه موسیقی آنها متشكل از دوتار نواز و یك كمانچه نواز است.

صدا از نظر یک موسیقیدان وتا آنجا که در بحث تئوری موسیقی به بررسی آن پرداخته میشود،دارای مشخصه های زیر است:

نواک(زیری وبمی)- دیرند- شدت- شیوش

1.نواک:صداهای موسیقایی می توانند در سطح های مختلف زیروبمی حاصل شوند،مثلا می دانیم که صدای اصلی مردان از صدای زنان یا کودکان کلفت تر وبم تر است وصدای کودکان نسبت به صدای مردان نازک تر و زیر تراست.در ساز سنتور،سیم ها به ترتیب از پایین به بالا کوتاه تر می شوند،ونسبت به یکدیگر،از بم تر به زیر تر می روند.به طور کلی سیمهای کوتاه تر(وسبک تر)زیر تر وسیم های بلند تر(وسنگین تر)بم تر صدا می دهند.همچنین لوله صوتی سازی مانند فلوت یا نی هرقدر درازتر باشد،صوت حاصل از آن بم تر است.

2.دیرند:دیرند یعنی زمانی که هر صدای موسیقایی ادامه می یابد.یک آهنگ موسیقی از صداهایی تشکیل شده که غالبا ارزش های متفاوت زمانی دارند،یعنی بعضی کوتاه تر و بعضی کشیده ترند.مثلا اگر آرشه را مدت درازی روی سیم ویولون یا کمانچه بکشیم،صدای حاصل البته کشیده تر از صدایی است که با کشیدن آرشه به مدتی کمتر پدید می آید.

3.شدت:صداهای موسیقی ممکن است نسبت به یکدیگرضعیف تر قوی تر یا باشند.مثلا اگر با مضراب مخصوص سنتور،یک بار با ملایمت و بار دیگر به قوت روی سیم ضربه بزنیم،صدای دومی شدید تر از صدای اولی خواهد بود.

4.طنین ورنگ:صداها از نظر طنین و رنگ (شخصیت صوتی) نیز می توانند با یکدیگر متفاوت باشند.در واقع به علت رنگ صدای هر ساز است که ما صدایی را در سازی از صدای مشابه آن در ساز دیگر باز می شناسیم.رنگ صوت در صدای انسان ها نیز متفاوت است و به همین علت می توان صدای دوستی را-در حالی که حتی او را نمی بینیم-از صدای دیگری باز شناخت.(در خط موسیقی برای تعین رنگ نشانه ای وجود ندارد).