خطوط حامل

همانطور که از نام آن پیداست خطوطی هستند که نتها را حمل می کنند ونتها بر روی خطوط و مابین آنها نوشته میشوند.(خطوط حامل از پایین به بالا شمرده می شوند).

حامل در معمول ترین کاربرد "عبارت است از پنج خط موازی با فاصله های مساوی از یکدیگر".

حامل پنج خطی دارای یازده محل برای جا دادن نت هاست:

پنج محل روی خط ها،چهار محل میان خط ها،یک محل پایین و یک محل بالای حامل.

کلید

علامتی است که سمت چپ خطوط حامل قرار می گیرد و نام و موقعیت نت ها را مشخص می سازد.

کلید ها بر چند نوع می باشند :

کلید "سل" ، کلید "فا" (که بر دونوع است) ، و کلید "دو" (که بر چهار نوع است).

برای سازی مثل گیتار که وسعت اصوات آن بیش از سه اکتاو نیست فقط از کلید "سل" استفاده میشود.

نت خوانی با کلید سل به این ترتیب است که نتی که روی خط دوم حامل قرار می گیرد "سل" نامیده میشود،نت ها یا روی خطوط و یا مابین خطوط قرار می گیرند،پس اگر بخواهیم نت ها را پس از نت سل ادامه دهیم،نت بعدی که "لا" نام دارد بین خط دو و  سه حامل(بالای خط دو)،قرار می گیرد.

با این روش بدیهی است نت بعدی که "سی" نام داشت باید روی خط سوم حامل قرار گیرد.این سمت حرکت نت ها را همانطور که قبلا هم گفته بودیم "سمت بالا رونده" نت ها می گویند، ونیز ذکر شده بود که نت ها هر چه به سمت بالا یا جلو حرکت می کنند صدایشان زیرتر میشود(و بر عکس).

یادآوری

گفته بودیم که اصوات موسیقی متجاوز از 60 صوت را در بر می گیرند که فقط با هفت نام شناخته می شوند.به این شکل که نتی که بعد از نت "سی" می آید دوباره نام "دو" را خواهد گرفت،به این مجموعه (از نت "دو"  تا نت "دو" ی بعدی) اکتاو  یا هنگام می گویند.