در یونان قدیم کلمه دیاپازون به معنی "سرتاسر فاصله ها" آمده،یعنی آنچنان فاصله هایی که میان نت های پی در پی در داخل یک اکتاو قرار دارند.

امروزه مفهوم رایج آن تعیین معیاری برای تثبیت زیر و بمی (نواک) صداهای موسیقی است؛به گفته دیگر تعیین بسامد این صداها و ساختن وسیله ای که یک یا همه صداهای داخل یک اکتاو را تولید می کند.این وسیله نیز به همین نام یعنی دیاپازون مصطلح شده است.باید دانست که برای تثبیت بسامد صداهای موسیقی،کافی است که تنها بسامد یک صدا تعیین و تثبیت شود،زیرا فاصله،یا نسبت بسامد میان صداها،از زمان های قدیم محاسبه شده است.موسیقی دانان و صدا شناسان کشورهای مختلف از جمله چین،یونان،ایران،هر یک بر حسب نظام های فاصله بندی خود محاسباتی انجام داده اند.

از قرن نوزدهم کوشش هایی به قصد تعیین و تثبیت بسامدهای صداها،در کشورهای غربی به عمل آمد و در اوایل قرن بیستم توافقی حاصل شد که بسامد "لا" برابر با 440 باشد،یعنی هر جسم که در ثانیه 440 بار حرکت رفت و آمدی داشته باشد،صدای حاصل از آن، "لا" شناخته شود.