سراب

 

من زجر یک شکنجه من شکل یک سرابم              من انتهای غربت من قصه ی شبابم

 

من کشتی غرورم اما به گل نشسته                     من کوه درد و صبرم با قامتی شکسته

 

ای کاش می شد بدونم بخت منو کی بسته           کی قامت بلند سرو منو شکسته  

 

ای سایه بون رحمت ای آخر سپیدی                     من گریه کردم اما اشکامو تو ندیدی

 

تو آسمون چشمات ابری ترین بهارم                      اما چه فایده وقتی گم گشته اعتبارم

 

ای کز نگاه سردت یخ بستم و شکستم                 باور نکردی اما عهدی که با تو بستم

 

ای کز نگاه سردت یخ بستم و شکستم                 اما بجز تو جانا دل به کسی نبستم 

 

                                             ................................

شکل رویا

شبی با شکل رویایت سفر به قصه ها کردم            نبودی و ندیدی با خیالت من چه ها کردم

به آن شب باورم شد من فقط رودم تو دریایی         به دریا با دلی عاشق به این باور شنا کردم

شدم فریاد و صد افسوس نشنیدی صدایم را           اگر چه تا سپیده دم به لب نامت صدا کردم

به دنیا هر کس و بی کس بهایی دارد اما من          به راه عشق شیرینت وجودم بی بها کردم

دگر عشاق اگر یک دل به راه عشقشان دادند          هزاران دل به عشق تو به یک باره فدا کردم

به کاخ آرزوهایت چه خاموشی ولیکن من               درون کلبه ی قلبم چه آتشها بپا کردم

تو تنها رفتی و جانا شکستی عهد دیرین را            من این نامهربانی ها به حق تو کجا کردم

اگر نفرین ولعنتها نمودی از برای ما                        چه شبها در هوای تو خدایا یا خدا کردم

اگر بی حرمتی کردم ملامت کن دل ما را                بگو تا بشنوم یارا کجای خط خطا کردم

 

                                             .................................

گریه کن

لحظه ها رو گریه کن فاصله ها رو گریه کن               تو سکوت بی صدا غم صدا رو گریه کن

دلم از شکستن بال پرنده ها گرفت                        تو مسیر بی کسی حادثه ها رو گریه کن

وقتی بین من وتو فاصله فریاد میزنه                       بگذر از هر من و تو واژه ی ما رو گریه کن

اگه از بی سایگی ها دلمون به شب خوشه            فصل پر پر شدن ستاره ها رو گریه کن

گفته بودی که به من تو گلی خواهی داد                وقت چیدنش ولی مرگ گلا رو گریه کن

وقتی از نبودن اقاقیا دلم گرفت                              یه صدا بهم میگفت شاپرکا رو گریه کن

یادمه اون قدیما قصه میگفت یکی به ما                  وقت مرگ قصه گو تو قصه ها رو گریه کن

رفتن ویکی شدن قسمت ما نبود و بس            شب شادی اگه نیست روز عزا رو گریه کن      

                                             .................................

من و تو

من و تو زخمی یک تازیانه ایم                               من و تو کبوتر عاشق آشیانه ایم

هر دومون تصور و نمای یک تصویریم                       خالی از ریا و هر دغدغه و بهانه ایم

من و تو شباهت دو نیمه ی یک سیبیم                  هر دومون مصدوم یک ضربه و یک آسیبیم

برگ و بار و میوه و نتیجه یک ریشه                        من وتو عصاره خالص یک ترکیبیم

من وتو مسافر همنفس یک راهیم                        به همه پیچ و خم مقصدمان آگاهیم

قصه شکفتن و رسیدن یک غنچه                          من وتو زمزمه و ترانه ی یک آهیم

من وتو تجسم روزای خوب بچگی                          قصه دویدن و افتادن و ایستادگی

من وتو شکستن سکوت شبهای همیم                 مثل انگیزه و شوق لحظه های زندگی

پس بیا این من و تو کنار هم ما باشیم                   مانع تفرقه و ریزش پلها باشیم

عاشق یه رنگی و رویش گل ها باشیم                   بانی تبسم و پیوند دلها باشیم

                                             .................................

خدا نگهدار

وقت رفتن رسیده خدا نگهدار                                یکی عشقو دزدیده خدا نگهدار

بس که دوره آسمون تا به زمین                            خدا ما رو ندیده خدا نگهدار

                                                  *   *   *

قصه ی عشق من و تو قصه ی هوس نبود               واسه سقف عشقمون هزار ستاره بس نبود

عاشقی رنگ خدا داشت اگه من با تو بودم             اگه بودی ماهی خیالمون بی کس نبود

گفته بودی که واسم صدا رو هدیه میکنی               یه بغل تازگی گلا رو هدیه میکنی

حالا که داری میری از پیش من حالا بگو                  وقت رفتنت برام چیا رو هدیه میکنی

تک درختی که میگفتی خیلی تنهاست یادته؟         تیره بخته بی کسه اون مثل ماهاست یادته؟

من میگفتم که اونم ای کاش که تنها نمی شد        تو میگفتی بی کسیش فردا مال ماست یادته؟

داری میری نازنین اما نمیشه باورم                        هنوزم من میون شک و یقین شناورم

بمونی یا که بری نمیره یادت از دلم                        تو برو سفر سلامت می ناب ساغرم

وقت رفتن رسیده خدا نگهدار                                یکی عشقو دزدیده خدا نگهدار

بس که دوره آسمون تا به زمین                            خدا ما رو ندیده خدا نگهدار

 

ترانه سرا: فرجاد